Je had vlinders
in macht
en zachte
zakdoekjes vol gesloten geheimen.
Jouw tranen waren
parels
voor een later, vertelde je
als ketting schakel
rond
jouw ranke hals.
In steekzakjes
van een wit engelen kleed
verzamelde
je woestijnen vol
illusies
met kleine handjes zand
voor een kasteel alvast voor morgen.
In lied gevangen
van treurende takken
van jouw eigen oude boom
hoor ik een stem huilen heel zacht.
Onder die eik
van nat geweend mos
heb ik op knieen
jouw tranen parels
in open
zakdoek ongeregen gevonden.
Kostbaar
Duvèra Shania_roos ©